De dag loopt stilaan ten einde. De zon verdwijnt achter de wolken, maar haar laatste stralen vinden toch nog een weg naar het strand. Misschien was ook onze dag wel eens bewolkt: onverwacht nieuws, een teleurstelling of mensen die wat afstandelijk waren. Ook in ons leven zijn er dagen waarop het licht wat verder weg lijkt. Toch weten we dat de zon er nog altijd is, ook wanneer we haar niet zien. Zo is het ook met God: Hij is er, zelfs wanneer we Hem niet meteen herkennen. Soms laat Hij zich zien op de meest onverwachte plaatsen, als een straaltje hoop dat ons de weg wijst. Werken aan Gods Rijk, aan een samenleving waarin mensen het goede willen voor elkaar, is niet altijd eenvoudig. Maar we mogen erop vertrouwen dat we er niet alleen voor staan. En soms is één klein zonnestraaltje, zelfs bij het afscheid van de dag, al genoeg om wat warmte in ons hart achter te laten. (kp)